ARENA HABER – Yeni Parti Bodrum Başkanlar Toplantısı, 9 Eylül Çarşamba günü Yeni Parti Bodrum İlçe Başkanlığı binasında gerçekleştirildi.

Bodrum İlçe Başkanı Tuna Işın başkanlığında yapılan toplantıya İsmail Sever, Kerim Cangır, Zeki Köylü, İbrahim Çömez, Okan Özsu, Erhan Topanoğlu ve Mehmet Ülküm katıldı. Toplantının sekreteryasını Duran Öztürk yürüttü.

Başkanlardan örgütlenme ve saha vurgusu

Toplantıda Yeni Parti’nin Bodrum’da kısa sürede yakaladığı örgütlenme ivmesi ve artan üye ilgisi değerlendirilirken, yaklaşan delege seçimleri ile ilçe ve il kongre süreçleri ele alındı.

Başkanlar; üye iradesinin güçlendirilmesi, mahalle örgütlenmesinin yaygınlaştırılması ve vatandaşla doğrudan temasın artırılması konularında görüş alışverişinde bulundu. Kadınların ve gençlerin parti çalışmalarına daha aktif katılımının önemi vurgulandı.

Yeni Parti Belediye Meclis Grubu ile ilçe örgütü arasındaki koordinasyon ve Bodrum’un yerel gündeminin düzenli olarak ele alınması da toplantıda değerlendirildi.

Başkanlar Toplantısı’nın düzenli olarak sürdürülmesi üzerinde durulurken, önümüzdeki dönemde üye iradesine dayalı, mahalleden beslenen ve sahada güçlü bir örgütlenme anlayışının geliştirilmesi gerektiği vurgulandı.

Haber / Foto: Duran Öztürk

Yeni Parti Bodrum Başkanları Yeni Dönemi Değerlendirdi yazısı ilk önce Arena Haber üzerinde ortaya çıktı.

ARENA HABER – Ergene; belediyeler, merkezi yönetim, STK’lar, meslek örgütleri, sektör temsilcileri ve muhtarların aynı masada Bodrum’un önceliklerini ve çalışma takvimini belirlemesini önerdi.

AK Parti Bodrum İlçe Başkanı Seha Ergene, Bodrum’un yıllardır özellikle yaz aylarında yeniden gündeme gelen sorunlarının kurumlar arasında oluşturulacak ortak bir çalışma programıyla ele alınmasını istedi. Bodrum Belediye Başkanı Tamer Mandalinci’ye çağrıda bulunan Ergene, 2027 turizm sezonuna kadar yapılacak çalışmaların şimdiden belirlenmesini önerdi.

Ulaşım, su, altyapı, sağlık, çevre, enerji ve turizmi öncelikli başlıklar arasında sıralayan Ergene’nin önerisi yalnızca sorunların konuşulmasını değil; hangi sorunun hangi kurumun sorumluluğunda olduğunun ve çalışmaların hedef tarihlerinin ortaya konulmasını içeriyor.

“Her yaz aynı sorunları konuşmayalım”

Mandalinci’nin turizm sezonu sonrasında mahallelerin ihtiyaçlarına yönelik planlı çalışma yapılacağı yönündeki yaklaşımını olumlu bulduğunu belirten Ergene, bu çalışmanın daha geniş katılımlı hale getirilmesi gerektiğini söyledi.

“Sayın Belediye Başkanımızın sezon sonrasına yönelik planlı çalışma yaklaşımını önemsiyorum” diyen Ergene, çağrısını şöyle dile getirdi:

“Gelin bunu Bodrum’un bütün ilgili kurumlarını ve kentimizin dinamiklerini kapsayan ortak bir çalışma takvimine dönüştürelim. Her yaz aynı sorunları yeniden konuşmak yerine, hangi sorunun çözümü için hangi kurumun ne yapacağını bugünden belirleyelim.”

Ergene, Bodrum Belediyesi’nin çalışma programı, Muğla Büyükşehir Belediyesi’nin yatırım ve projeleri ile merkezi yönetimin Bodrum’a ilişkin çalışmalarının aynı masada değerlendirilmesini; gerektiğinde Karayolları, DSİ, sağlık, enerji ve telekomünikasyon kurumlarının da sürece dahil edilmesini önerdi.

STK’lar karar alındıktan sonra değil, karar alınırken masada

Ergene’nin önerisinin bir diğer ayağını sivil toplum oluşturdu. BODER, BESİAD ve TÜRSAB’ın yanı sıra meslek örgütleri, sektör temsilcileri, diğer sivil toplum kuruluşları ve muhtarların da sürece katılması gerektiğini ifade etti.

Ancak Ergene, bu katılımın yalnızca alınan kararların aktarılmasıyla sınırlı kalmaması gerektiğini söyledi:

“Bu kurumları kararlar alındıktan sonra bilgilendirmek için masaya çağırmamalıyız. Daha kararları oluştururken fikirlerini almalıyız. Önce dinleyelim, Bodrum’un ihtiyaçlarını ve önceliklerini birlikte belirleyelim. Sonra hangi konunun Bodrum Belediyesi’nin, hangisinin Büyükşehir Belediyesi’nin, hangisinin merkezi yönetimin sorumluluğunda olduğunu ortaya koyalım.”

Bu yaklaşımın sonunda somut bir çalışma takvimi oluşturulmasını isteyen Ergene, “Hangi çalışma ne zaman başlayacak? Ne zaman tamamlanması hedefleniyor? Kurumlar arasında nerede koordinasyon gerekiyor? Bunları net biçimde ortaya koyabilirsek 2027 sezonuna çok daha hazırlıklı girebiliriz” dedi.

“Siyasi rekabet hizmetin önüne geçmemeli”

Merkezi yönetim ile Bodrum ve Muğla’daki yerel yönetimlerin farklı siyasi partiler tarafından yönetilmesinin ortak çalışmaya engel olmaması gerektiğini belirten Ergene, AK Parti’nin merkezi yönetim nezdinde Bodrum’un ihtiyaçlarını takip etmeyi sürdüreceğini söyledi.

Ergene, “Birlik ve beraberlik herkesin aynı siyasi görüşte olması değildir. Farklı görüşlere rağmen Bodrum’un ortak meselelerinde aynı çözüm iradesini gösterebilmektir” ifadelerini kullandı.

Mandalinci’ye yaptığı çağrıyı yineleyen Ergene, “Gelin 2027 Bodrum Çalışma Takvimi’ni birlikte oluşturalım” diyerek merkezi yönetim, yerel yönetimler ve kentteki diğer aktörlerin sorumluluklarını ve programlarını ortaya koymasını istedi.

Ergene açıklamasını, “2027 yazında aynı sorunları yeniden konuşmak istemiyorsak, çalışma zamanı bugündür” sözleriyle tamamladı.

AK Parti yatırımlarını da hatırlattı

Ergene açıklamasında AK Parti hükümetleri döneminde Muğla ve Bodrum’a yapılan yatırımlara da değindi. Eğitim, sağlık, ulaşım, havalimanları ve liman yatırımlarını hatırlatan Ergene, Bodrum’un merkezi yönetim tarafından çözülmesi gereken sorunlarının Ankara’da takip edilmesinin AK Parti Bodrum İlçe Başkanlığı’nın sorumluluğu olduğunu ifade etti.

Ergene’den Mandalinci’ye Çağrı: “Bodrum İçin Aynı Masaya Oturalım” yazısı ilk önce Arena Haber üzerinde ortaya çıktı.

ARENA HABER – Bodrum Belediyesi Kültür, Sanat ve Sosyal İşler Müdürlüğü Sosyal Hizmetler Bürosu koordinasyonunda 31 Temmuz 2026 tarihinde sona eren başvuru sürecinin ardından ilçe genelinde eğitim gören ilkokul, ortaokul ve lise olmak üzere üç gruptaki öğrenciler için sağlanan destek programı, öğrenci ve veliler tarafından memnuniyetle karşılandı.

850 Öğrenciye Kırtasiye Yardımı

Hazırlanan kırtasiye paketleri Herodot Kültür Merkezi’nde düzenlenen etkinlikte 350 ilkokul, 350 ortaokul ve 150 lise öğrencisi olmak üzere toplam 850 öğrenciye dağıtıldı.

400 Öğrenciye 4 Milyon TL Bütçeli Burs Fonu

Eğitim destekleri kapsamında, Bodrum sınırları içinde ikamet eden 400 başarılı öğrenci için toplam 4 milyon TL bütçeli bir fon oluşturuldu. Hak kazanan öğrencilerin 4 yıl süresince kesintisiz faydalanabileceği yıllık burs tutarları, eğitim kademelerine göre belirlendi. Bu kapsamda; ilkokul öğrencilerine 9.000 TL, ortaokul öğrencilerine 10.000 TL ve lise öğrencilerine 11.000 TL tutarında burs verilecek.

Başkan Mandalinci’den Eğitime Tam Destek: “Sosyal Belediyecilik Anlayışıyla Yanınızdayız”

Bodrum Belediyesi Herodot Kültür Merkezi’nde öğrenci ve velilerle bir araya gelen Bodrum Belediye Başkanı Tamer Mandalinci, yeni eğitim öğretim yılı başlarken ailelerin yanında olmaktan büyük mutluluk duyduklarını ifade etti. Tüm öğrencilere zihin açıklığı ve başarı dileklerini sunan Başkan Mandalinci, konuşmasının devamında şunları söyledi:

“Bizler için belediyecilik; 7’den 70’e Bodrum’da yaşayan yurttaşlarımızın, en temelinden en geneline kadar her türlü ihtiyacında yanında olmak demektir. Sosyal belediyecilik anlayışıyla özellikle çocuklarımız, kadınlarımız ve gençlerimiz için atılım üstüne atılım yaptık, yapmaya da devam ediyoruz. Bugün de önümüzdeki hafta başlayacak olan eğitim öğretim yılı öncesinde, öğrencilerimize kırtasiye desteğinde bulunuyoruz. Bunu yaparken ailelerimizin ve çocuklarımızın yanında olmaktan büyük mutluluk duyuyoruz. Bodrum Belediyesi olarak ihtiyaç duyulan her noktada destek vermeye devam ediyoruz.”

“Kendinizi Asla Yalnız Hissetmeyin”

Bodrum Belediyesi tarafından verilen bu anlamlı desteğin hayırlı olmasını dileyen Başkan Mandalinci, “Çocuklarımızın geleceği için büyük emek veren, fedakarlık gösteren tüm anne ve babalarımıza da teşekkür ediyorum. Kendinizi bu yolda asla yalnız hissetmeyin. Bir kardeşiniz ve belediye başkanınız olarak ihtiyaç duyduğunuz her noktada ben ve ekip arkadaşlarım sizlerin yanında olmaya devam edeceğiz. Desteğimizin öğrencilerimize ve ailelerimize hayırlı olmasını diliyor, hepinize teşekkür ediyorum. Yeni eğitim öğretim yılının tüm öğrencilerimiz için başarılı ve güzel geçmesini temenni ediyorum.” dedi.

Düzenlenen etkinliğe Bodrum Belediye Başkanı Tamer Mandalinci’nin yanı sıra belediye başkan yardımcıları, meclis üyeleri, CHP Bodrum İlçe Başkanı Ayşe Nurhan Fıratlı, Bodrum Muhtarlar Birliği Derneği Başkanı Ahmet Cemil Gündüz ve ilgili birim müdürleri katılım sağladı.

Bodrum Belediyesinden 1250 Öğrenciye Kırtasiye ve Burs Desteği yazısı ilk önce Arena Haber üzerinde ortaya çıktı.

İlk bakışta gündelik, sıradan, hatta önemsiz bir detay. Ancak satır aralarına gizlenmiş o ağır mesaja bakınca, o sıradanlıktan çıkıp hayatın en acı tokadı gibi yüzümüze çarpıyor; burnumuzun direğini sızlatan, yüreğimizin en ince telini titreten bir çığlığa dönüşüyor. Ekmeğin küflenmesini mi dert ettim şimdi? Hayır… Dert ekmeğin küflenmesinde değil zira; dert, o küflü ekmeğin o evin içinde günlerce öylece kalabilmiş olmasında saklı.

Çalınmayan kapıların, yanıtlanmayan telefonların, kurulmayan sofraların ve yenilmemiş yemeklerin; kısacası sessizliğe gömülmüş bir evin çığlığı değil de nedir o atılmayan çöpler ve küflenmiş ekmekler?

Dost sesinin, sevgili nefesinin, çocuk neşesinin eksildiği evlerin son çırpınışı sanki… Hayatın içinde safları sıkı tutmaya çalışırken, kendi yalnızlığında tenhalaşan modern insanın mutfak tezgahında unuttuğu o küflü ekmekler, köşede biriken boş şişeler, izmaritle dolmuş tablalar ve bir türlü kapının önüne çıkarılmayan çöpler, aslında o boşalan safların birer ikamesi mi?
Küflenmiş ekmeği görmezden gelmekle başlıyor her şey. İlk gün atılması gereken ama atılmayıp üstüne yenileri eklenen o çöplerle birlikte, sessiz ölümler birikiyor içimizde. Ah… Ne çok öldüler ve ne çok ölüyoruz fark etmeden.

İki gün boyunca neden kimse aramadı, neden kimse kapıyı çalmadı sorusunu sormak, birilerini suçlamak işin en kolayı. Belki de bunu geçmek lazım. Tıpkı iki yıl önce kaybettiğimiz, iki gün haber alınamayınca cansız bedenine ulaştığımız o güzel dost gibi… Güzel adamdı Fikri. Renkli kişiliğiyle herkesin sevgilisi olan, hatta kimi dostları için hayatın kronolojisini “Fikri’den öncesi ve sonrası” diye bir milada çeviren Fikri… Çok sevdiği o mekâna resmi asıldı, vasiyet ettiği gibi dostları arkasından kadehler kaldırdı. Fikri çok sevildi. Tıpkı geçtiğimiz günlerde evinde cansız bedeni bulunan Serhat Kılıç gibi…

İkisi de evlerinde, kendi sessizliklerinde bulundu. Fikri’nin dostlarının sevgisinin göstermelik olmadığına şahidim; eminim Serhat’ın dostları da onu canıgönülden sevdi. Ya o iki gün? Aranan ama bir türlü gidilemeyen o iki gün…?

Sevilmedikleri için mi? Hayır. “Ona bir şey olmaz” duygusunun getirdiği o konforlu rahatlık mı? Hayır. Modern yaşamın hayatımıza dayattığı, o çok sevdiğimiz “özel alan ihlalinden kaçınma” fetişi mi? Kim bilir, belki de… Ya da kendi hayatımızın çılgın akışında, bir başkasına yönelttiğimiz anlık endişelerin hızla başka dünyevi duygulara evrilmesi mi? Yoksa sadece kader mi? “Daha sonra ararım” deyip de unuttuklarımızın sayısı ne kadar çok sahi?

Yaşam çok hızlı. Biz mi yetişemiyoruz o ince düşünmelere, yoksa kalbimiz mi nasır tutuyor? Büyük şair Gülten Akın’ın dediği gibi: “Ah, kimselerin vakti yok durup ince şeyleri anlamaya.”
Serhat Kılıç’ın ardından bıraktığı o sessiz eve baktığımda, duvarlardan taşan o “Ben gidiyorum” çığlıklarını duymayanımız var mı? Tıpkı mutfaktaki küflü ekmek gibi, fark edilmeden yaşamın kıyısına doğru yürüyüp gitmiş Serhat Kılıç.

Dost eliyle gelen şifalanmalar, üşümelere son veren dost sıcaklığı geride mi kaldı? Sevgide bir problem olduğunu düşünmüyorum. İnsanlar hâlâ seviyor birbirini. Ama öncelediğimiz o “ben”, bizi salıvermiyor özgürce sarılmalara.

Şimdi sıcacık bir dost elinde kaynayan şifalı çorbaların yerini, sipariş uygulamalarından karton kaplarda gelen çorbalar aldı. Ne dostun vakti kaldı o çorbayı pişirmeye ne de diğerinin “Geliyorum” diyecek cesareti. En güzel reçeli, en leziz turşuyu, parmak ısırtan sarmayı yapan illaki bir dostumuz vardı eskiden; şimdi o dostların yerini market rafları aldı. Hatır yerini paraya bıraktı.
İnce belli cam bardakta içilen, demi kıvamında çaylar hep dost sohbetleriyle tatlanırken; şimdilerde elimizde karton bardaklarla, kalabalık caddelerde yalnız yürüme seanslarımız başladı. Ah bizim endüstriyel yalnızlığımız. Birbirimizin hayatına küçük de olsa dokunma şansımız varken, “özel alanımın sınırları” diyerek fiyakalı bir giriş yaptığımız o sırça köşklerimizde kendimizle söyleşirken bulduk kendimizi.

Ne çorbanın sıcağı kaldı ne çayın demi… Ağzımızda sadece o fiyakalı yalnızlığımızın kekremsi, acı tadı var artık.
Belki de o küflü ekmek, Serhat’ın evinde kalan en sessiz ama en güçlü cümleydi. Kimsenin duymadığı, duymak istemediği bir “Ben gidiyorum” vedasıydı.
Çünkü bazen bir ekmeğin küflenmesi, bize bir insanı ne kadar zamandır hiç fark etmediğimizi anlatır. Ve modern dünya, bizi en çok fark ettirmeden öldürür.

Küflü Ekmek yazısı ilk önce Arena Haber üzerinde ortaya çıktı.

ARENA HABER – Bodrum Belediyesinin tehlikeli ve çok tehlikeli sınıfta yer alan Temizlik İşleri, Fen İşleri, Destek Hizmetleri ile Park ve Bahçeler müdürlüklerinde görevli 400 saha çalışanının rutin muayeneleri tamamlandı. Çalışmalar kapsamında, personelin iş kollarındaki risk faktörlerine göre akciğer grafileri çekildi, tetanos aşıları uygulandı; gerekli görülen personellere ise işitme testi ve solunum fonksiyon testi gibi özel periyodik testler yapıldı.

Uygulama, Bodrum Belediyesinde görevli işyeri hekiminin öncülüğünde iş sağlığı ve güvenliği uzmanları ile sağlık personelleri tarafından gerçekleştirildi.

Yıllık ve Periyodik Kontroller Düzenli Yapılıyor

Yapılan sağlık taramaları hakkında bilgi veren Bodrum Belediyesi İşyeri Hekimi Dr. Doğan Özkan, çalışanların yapılan işin niteliğine göre düzenli olarak kontrolden geçirildiğini belirterek şunları söyledi:

“İş sağlığı ve güvenliği kapsamında sahada görev yapan belediye personellerimizin yılda bir periyodik muayenelerini gerçekleştiriyoruz. Çalıştıkları işin niteliğine göre gerekli görülen personele işitme testi, solunum fonksiyon testi ve rutin akciğer grafilerini yılda bir kez çekiyoruz. Tehlikeli ve çok tehlikeli sınıfta yer alan personellerimizin ise iki yılda bir periyodik muayene ve tetkiklerini tamamlıyoruz. Ayrıca ihtiyaç dahilinde personellerimizin muayenelerini yapıp reçetelerini düzenliyoruz.”

Bodrum Belediyesi, saha çalışanlarının iş sağlığı ve güvenliğini ön planda tutan periyodik sağlık uygulamalarına aralıksız devam edecek.

Bodrum Belediyesinden Saha Personeline Geniş Kapsamlı Sağlık Taraması yazısı ilk önce Arena Haber üzerinde ortaya çıktı.

ARENA HABER – Şampiyonada bireysel elemeleri dördüncü sırada tamamlayan Semray Taş Özer ise puan usulü sıralamada Türkiye ikincisi oldu.

Antalya 100. Yıl Okçuluk Tesisleri’nde düzenlenen 2026 Para Okçuluk Türkiye Şampiyonası (TSP-3), 7 Eylül’de gerçekleştirilen sıralama atışlarıyla başladı. Türkiye’nin farklı noktalarından sporcuların mücadele ettiği şampiyona, 8 Eylül’de düzenlenen bireysel eleme müsabakaları ve ödül töreninin ardından sona erdi.

Semray Taş Özer ve İsa Umut’tan Gümüş Madalya

Para Makaralı Yay Mix Takım kategorisinde mücadele eden Muğla Büyükşehir Belediyesi sporcuları Semray Taş Özer ve İsa Umut, Türkiye ikincisi olarak gümüş madalyanın sahibi oldu.

Para Makaralı Yay Erkek Takım kategorisinde ise İsa Umut ve Günday Büyük, müsabakaları Türkiye üçüncüsü olarak tamamlayarak bronz madalya kazandı. Böylece Muğla Büyükşehir Belediyesi Okçuluk Takımı şampiyonayı bir gümüş ve bir bronz olmak üzere toplam iki madalya ile tamamladı.

Elemeleri dördüncü sırada tamamlayan Semray Taş Özer, elde ettiği dereceyle puan usulü sıralamada Türkiye ikincisi oldu.

Serpil Kanat Sıralama Atışlarını Beşinci Tamamladı

Muğla Büyükşehir Belediyesi sporcusu Serpil Kanat da Para Makaralı Yay kategorisinde mücadele etti. Kanat, gerçekleştirilen sıralama atışlarını beşinci sırada tamamladı.

Muğla Büyükşehir Belediyesi Okçuluk Takımı, Antalya’da gerçekleştirilen Türkiye Şampiyonası’nı iki takım madalyası ve bireysel kategorilerde elde edilen derecelerle tamamladı.

Başkan Aras: “Sporcularımızın Başarıları Bizleri Gururlandırıyor”

Muğla Büyükşehir Belediye Başkanı Ahmet Aras, “Sporun her alanında gençlerimizin ve sporcularımızın yanında olmaya, onların yeteneklerini geliştirebilecekleri imkânları artırmaya büyük önem veriyoruz. Antalya’da düzenlenen Türkiye Şampiyonası’nda Muğla’mızı başarıyla temsil eden sporcularımızın elde ettiği dereceler bizleri gururlandırdı. Bu başarıların arkasında büyük bir emek, azim ve disiplin var. Madalya kazanan ve şampiyonada mücadele eden tüm sporcularımızı, antrenörlerimizi ve emeği geçen herkesi yürekten kutluyorum. Sporcularımızın başarılarının artarak devam edeceğine inanıyor, her birine çıktıkları bu yolda başarılar diliyorum.” dedi.

Büyükşehir Okçularından Türkiye Şampiyonası’nda İki Madalya yazısı ilk önce Arena Haber üzerinde ortaya çıktı.

ARENA HABER – Türkiye’de yat üretiminden turizme, profesyonel yat çalışanlarından denizcilik eğitimine kadar farklı alanlarda faaliyet gösteren 11 dernek, Türkiye Yat Sektörü Federasyonu (TYFED) çatısı altında birleşmek için kuruluş çalışmalarına başladı.

Türkiye Yat Sektörü Federasyonu Oluşum Grubu, federasyonun yol haritasını da “Rotamızı Yeniden Çiziyoruz” başlıklı bildirgeyle açıkladı.

Oluşumun hedefi; Türkiye’yi yalnızca yat üreten ve yatların sezon içerisinde ziyaret ettiği bir ülke olmaktan çıkararak tasarım, bakım-refit, kışlama, charter, eğitim ve profesyonel hizmetleriyle uluslararası yatçılığın önemli merkezlerinden biri haline getirmek.

Bildirgedeki hedef şu ifadelerle ortaya konuldu:

“Türkiye’yi yalnızca yat üreten değil; yat tasarlayan, yöneten, hizmet veren, insan kaynağı yetiştiren ve dünya yatlarının üs olarak seçtiği güçlü bir uluslararası merkez hâline getirmek istiyoruz.”

Bodrum Denizciler Derneği de Oluşumda

Federasyon oluşumunda Antalya Ticari Yatçılar Derneği, Bodrum Denizciler Derneği, Gastro Yat Aşçıları Derneği, İzmir Tekne İmalatçıları ve Tedarikçileri Dayanışma Derneği, Marmaris Denizcileri ve Kaptanları Koruma Derneği, Özel Denizcilik Eğitim Kurumları Derneği, Profesyonel Yatçılar Derneği, Tüm Yat İşletmecileri, Yat, Broker ve Acente Derneği, Uluslararası Yat Sektörü Çalışanları Derneği, Yetkili Gemide Eğitim Derneği ile Young Professionals in Yachting Türkiye yer alıyor.

Böylece yat üretimi, işletmecilik, acentelik, eğitim, tedarik ve profesyonel çalışanları temsil eden farklı kuruluşların sektörün ortak sorunlarında birlikte hareket edebileceği bir yapı oluşturulması amaçlanıyor.

Hedef Dünya Yatlarından Daha Fazla Pay Almak

TYFED girişiminin temel çıkış noktalarından biri, Türkiye’nin yat üretimindeki gücünün yatçılık ekonomisinin diğer alanlarına aynı ölçüde yansımadığı görüşü.

Oluşum Grubu; üretim kapasitesinin yanı sıra uluslararası temsil, tanıtım, mevzuat, eğitim ve sertifikasyon alanlarında ortak bir strateji oluşturulması gerektiğini savunuyor.

Bu kapsamda yabancı yatların Türkiye’yi yalnızca sezon içerisinde ziyaret edilen bir destinasyon olarak değil; ana üs, bakım ve refit, kışlama, charter ve yaşam merkezi olarak kullanmasının önünün açılması hedefleniyor.

Böylece yatların yakıt, kumanya, teknik hizmet, bakım, konaklama ve turizm harcamalarından oluşan ekonomik değerin daha büyük bölümünün Türkiye’de kalması amaçlanıyor.

Yatçılık İçin Uzun Vadeli Plan Önerisi

Federasyon oluşumunun gündemindeki bir diğer başlık ise yat sektörünün uzun vadeli bir plan çerçevesinde ele alınması.

Marinalar, bağlama ve çekek alanları, tersaneler, üretim bölgeleri, charter faaliyetleri, kışlama ve kıyı kullanımının birbirinden bağımsız değerlendirilmemesi gerektiği belirtilirken; Türkiye koşullarına uygun ve uluslararası sistemlerle uyumlu bir yatçılık modelinin oluşturulması öneriliyor.

Türk yat profesyonellerinin uluslararası alanda daha fazla istihdam edilebilmesi için eğitim, yabancı dil ve uluslararası geçerliliğe sahip sertifikasyon sistemlerinin geliştirilmesi de federasyonun hedefleri arasında bulunuyor.

Oluşum Grubu ayrıca sektör ile kamu arasında sürekli bir iletişim mekanizması kurulmasını; mevzuat, vergi, teşvik, charter ve operasyon politikalarının yat sektörünün ihtiyaçları doğrultusunda ele alınmasını istiyor.

Kıyıların ve doğal alanların korunması da bildirgede uzun vadeli sektör politikasının bir parçası olarak değerlendiriliyor.

TYFED’in mevcut meslek örgütlerinin yerine geçecek bir yapı olarak tasarlanmadığı belirtilen bildirgede, federasyonun kuruluş yaklaşımı ise şu cümleyle özetleniyor:

“Türkiye Yat Sektörü Federasyonu hiçbir yapının yerine geçmek için değil; farklılıkları koruyarak ortak meselelerde tek ses olmak için yola çıkmaktadır.”

Yat Sektöründe Yeni Çatı: 11 Dernek TYFED İçin Birleşti yazısı ilk önce Arena Haber üzerinde ortaya çıktı.

Bardakçı’nın su satıcısı susmuş.

Değirmenin buğday kokusu uçmuş.

Süngerci ölmüş.

Ağ ören ihtiyarın iskemlesi boş.

Çocuğun başının üstünde incir ağacı yok.

Mandalin bahçesinin yerinde
demir bir kapı

“Özel Mülktür. Girilmez.”

İşte en çok ona içerledim.

Çünkü çocukken
bütün Bodrum’a girebilirdik biz.

Denize girerdik.

Bahçeye girerdik.

Komşuya girerdik.

Birbirimizin hayatına bile
kapıyı çalmadan girerdik.

Şimdi her yerde kapı.

Her yerde duvar.

Her yerde şifre.

Bir tek Myndos kapısının
anahtarı yok artık.

Bazen akşamüstü
Yokuşbaşı’ndan aşağı bakıyorum.

Deniz hâlâ orada.

Gökyüzü de.

Martılar arsız arsız bağırıyor yine.

Güneş aynı gülümsemede.

Ama insanın içine
bir kurt düşüyor:

Bir kent ölünce
denizi kalır mı geriye?

Kalıyor efem kalıyor.

Denizi kalıyor.

Taşları kalıyor.

Bir iki yaşlı incir ağacı…

Bir fotoğrafın kenarında
gülümseyen insanlar…

Bir de bizim gibi
hatırlamak illetine tutulmuş birkaç kişi.

Onlar anlatıyor işte:

Burada bir sokak vardı.

Burada çocuklar oynardı.

Burada bir süngerci otururdu.

Burada mandalin kokardı.

Burada herkes birbirini tanırdı.

Burada Bodrum vardı.

Şimdi yine Bodrum yazıyor bir tabelada.

Ama bazen insan
bir ismi söyleyince
o şey geri gelmiyor.

İşte o zaman
denizci peksimetlerini ıslatan
o eski gayıklardan
bir ay ışığı kokusu çöküyor bağrıma…

Gözümü kapatıyorum.

Bir çocuk koşuyor
yamalı pantolonuyla kayaların arasından.

Bir kadın sesleniyor ardından:

“Uzağa gitme gel gari…”

Çocuk dönüp bakmıyor.

Koşuyor.

Koşuyor…

Sanki birazdan
eski Bodrum’un içinden çıkıp
bugüne varacak.

Ben de ardından seslenmek istiyorum kısık bir çığlığımla

Gelme çocuk.

Koşma bu tarafa.

Sen orada kal.

Çünkü biz senin büyüdüğün Bodrum’a

Pek iyi bakamadık.

Biz Senin Bodrum’una İyi Bakamadık Çocuk yazısı ilk önce Arena Haber üzerinde ortaya çıktı.

Önünden geçtiğim dükkanlardan gelen kokular iştahımı kabartıyor. Bir dükkanın önünden geçerken, içeriden aniden çıkan birkaç öğrenciyle çarpışmamak için duruyorum; kafamı kaldırıyorum. Bu dükkanın içinden gelen kokular bir başka kabartıyor iştahımı. Tereddüt etmeden dalıyorum içeri.

Yıllanmış saman kağıtlarının tozla karışık kokusu zeminin eskimiş ahşap kokusuyla karışıyor. Her taraf kitap dolu. Raflar, tüm duvarları kapatmış. Orta yaşlı bir kadın elinde bir listeyle dolaşıp, merdivene çıkıp kitaplar yerleştiriyor raflara. Bazı kitapları da dükkanın kasasının yanında tasnif edip birşeyler söylüyor kasada duran genç adama. Ev, kütüphane, kitapçı dükkanı karışımı sıcacık bir havası var ortamın. Müdavimi oluyorum kitapçının. Berkeley’in Telegraph Avenue kültürüne çok uygun kitapçının salaş havası.

James Joyce bir farklı sunuluyor okuyucuya burada. Anlamıyorum nedenini ve henüz haberim yok o dükkana girdikten sonra keşfedeceklerimden. Kitapçının girişindeki tabelada bazı şehirlerin isimler var: Paris, Bogota, Berkeley, …

1996’yı 1997’ye bağlayan yılbaşı için Paris’teyim. Cenevre’de başlayan yeni yaşamımın ilk günleri. Trenle üçbuçuk saatte kendimi Paris’e atıveriyorum. İnsanın içini donduran bir kış yaşanıyor Avrupa’da. Her yer donmuş. İnsanlar, sıcak bir yere sığınmak için hızlı hızlı yürüyor sokaklarda.

Saint Michael Bulvarı üzerinde, Jardin Luxembourg’un büyük giriş kapısı önündeki sokak çeşmesinin donmuş suları şaşkınlık uyandırıyor. Su, akarkenki haliyle buz kütleleri halini almış. Soğuğa aldırmadan ama hissederek yürüyorum. Notre-Dame’ı geçiyorum. Artık bir bahane üretip bir yere girmem lazım ısınmak için. Önünde kitaplar olan bir dükkan dikkatimi çekiyor bir an. Üzerindeki sarı tabelası ve tabelanın üzerinde yer alan şehir adlarını görüyorum. Tabeladaki yazı şaşırtıyor beni: Shakespeare & Company. Hemen dalıyorum içeri Berkeley’de olduğu gibi.

Kitapçının içine girdiğim anda yine tavana kadar çıkan kitap rafları ve yine eskimiş kağıt kokan hava büyülüyor beni. Yaşlıca bir adam oturuyor bir köşede. Amerikalı olduğunu anlıyorum aksanından. Bir şekilde laf açıp sohbet etmenin bir yolunu arıyorum. Koca rafların önünde koltuklar. Dükkana giren insanlar raflardan kitap alıp inceliyorlar oturup. Ortalıkta dolaşıp, kitapları tasnif edip raflara yerleştiren adamın adının George olduğunu öğreniyorum sohbete başlayınca. Berkeley’de yaşamıma renk katan kitapçının Paris’teki şubesini keşfetmiş olmak dışında bir düşünce yok kafamda o an. Ama, bu düşüncemin yanlış olduğunu anlıyorum sonra.

George, 1951’de açmış kitapçıyı. Önceden, yine Shakespeare & Company adıyla kitapçının sahibi olan Sylvia Beach’in anısına aynı adı vermiş kitapçıya. Birkaç kitap alıyorum, sayfaların arasında dolanıyorum. Berkeley’de iken tabelasında Paris yazan kitapçıyı ben neden kendim aramadım da tesadüfen buldum? Kızıyorum kendime ama olsun. Yine de denk gelmiş durumdayım.

Sylvia Beach (Kaynak: https://en.wikipedia.org/wiki/Sylvia_Beach)

Birinci Dünya Savaşı yıllarında yetişkinlik çağına erişen insanlara dünyanın bazı bölgelerinde kayıp nesil (lost generation) nitelemesi yapılıyor. Kayıp nitelemesinin nedeni, söz konusu neslin savaş yıllarının insan hayatını perişan eden etkileriyle yönsüz, hedefsiz kalmış olması. Ancak, kayıp nesil ifadesinin edebiyatta tanım bulduğu özel bir nokta var. 1920’lerin Paris’inde yaşayan Amerikalı bir grup yazar için özellikle kayıp nesil (lost generation) ifadesi kullanılıyor.

Shakespeare & Co. (Kaynak: https://www.shakespeareandcompany.com/history)

Paris’teki Shakespeare & Company’yi keşfettiğim günün ertesinde yine gidiyorum mağazaya. George yine orada. Evi de kitap dükkanının üst katındaymış. Sohbet daha bir derinleşiyor bir önceki güne göre. İki gün üst üste geldiğimi görünce, ilgimi fark ederek daha detaylı anlatmaya başlıyor kitapçının tarihçesini. Dinledikçe keyif alıyorum George’un anlattıklarından. O gün dinlediklerim, hayatımın unutulmaz sohbetlerinden birini armağan ediyor bana.

George Whitman (Kaynak: https://www.shakespeareandcompany.com/history)

Shakespeare & Company’nin hikayesini anlatan ve biri Sylvia Beach’e ait iki kitap alıyorum. Bu kitapları okuyorum ilerleyen günlerde ve George’un bana anlattıklarıyla harmanlıyorum kitapta okuduklarımı. Öğrendiklerimi George sayesinde yaşıyorum adeta.

Shakespeare & Company adı ile Paris’te bir kitap dükkanı açan ilk kişi Sylvia Beach. Yıl, 1919. Kayıp nesil olarak adlandırılan edebiyatçıların uğrak bir mekanına dönüşüyor Shakespeare & Company. Ernst Hemingway, Gertrude Stein, Ezra Pound, Andre Gide, Paul Valery, F. Scott Fitzgerald, James Joyce gibi isimler sürekli Sylvia Beach’in kitapçısında saatler süren sohbetlere dalıyorlar. Fakat, James Joyce’un Ulysses’i 1922’de Shakespeare & Company tarafından basılınca, James Joyce ve Shakespeare & Company isimleri birlikte anılır hale geliyor.

James Joyce (Kaynak: https://www.britannica.com/biography/James-Joyce)

Paris, Almanlar tarafından işgal ediliyor ve Shakespeare & Company 1941’de kapanıyor. Sylvia Beach de bir süre için 1943’te Almanlar tarafından tutuklanıyor.

Kaynak: https://en.wikipedia.org/wiki/Ulysses_(novel)

George, Le Mistral adı ile 1951’de açıyor bugünkü Shakespeare & Company’yi. George da Sylvia Beach ile yakın dost olup Beach’in merkezinde bulunduğu çevrenin içinde yer alıyor.

1951’de, Paris Üniversitesi’nde doktorasını tamamlayan ve George ile yakın dostlukları olan bir kişi daha vardır: Lawrence Ferlingetthi. O da Amerikalı.

Lawrence Ferlingetthi (Kaynak: https://citylights.com/our-story/lawrence-ferlinghetti/)

Berkeley günlerimde, San Francisco’nun North Beach bölgesindeki İtalyan mahallesine sık sık giderdim. City Lights Bookstore’a girmeden dönmezdim Berkeley’e. Lawrence Ferlingetthi de George gibi sürekli kitap dükkanında oturan yaşı geçkin bir adamdı. Her gidişimde sohbet ederdim kendisiyle. Kim olduğunu bilmeden başladığım sohbetlerim, kim olduğunu öğrenince bir başka olmuştu.

Jack Kerouac, Allen Ginsberg, William Burroughs, Lucien Carr gibi Beat akımı üyeleriyle beraber geçirdiği günleri dinlemiştim Lawrence Ferlingetthi’den. Bir Beat üyesi olduğunu kabul etmese de Beat akımına dahil olduğu yönünde güçlü bir algı oluşmuştur hakkında. 1950’lerin sakin dünyasında tek heyecan yaratan gündemin Beat olduğu iddia da edilmiştir zamanın dergilerinde. San Francisco ve Beat Amerika’da da başka bir ülke ve insanları gibi algılanır adeta.

Elimde Beat Akımı’nın temsilcileriyle yapılmış söyleşileri içeren bir kitap vardı. Lawrence Ferlingetthi de kendisiyle söyleşi yapılanlardan biri. Büyük bir keyifle ve hem Berkeley’i hem San Francisco’yu hem de Paris’i hissederek okumuştum kitabı. Shakespeare & Company’yi henüz keşfetmemiştim ama dünya edebiyatına mal olmuş bir akımın neredeyse üyesi sayılacak birisiyle sohbet etmek heyecan vericiydi.

Paris’te, George ile sohbet etmeye başladıktan sonra ve Shakespeare & Company ile ilgili okumalar yapmaya başlayınca, George ile Lawrence Ferlingetthi’nin Le Mistral’in George tarafından açıldığı günlerde tanışıyor olduklarını öğrendim. Ardından, George’un George Whitman olduğunu. Okuduğum ama hayat hikayesini hiç bilmediğim George Whitman. San Francisco’daki City Lights ile Berkeley’deki Shakespeare & Company ve Paris’teki Shakespeare & Company bana muazzam bir pencere açmıştı. Hem okuyarak, hem de tarihe tanıklık etmiş ve edebiyat akımlarının içinde yer almış kişilerle sohbet ederek.

Paris’e gidince Viktor Hugo’yu keşfedersiniz. Le Marais’nin sokaklarında dolaşırken, buram buram Paris aristokrasisidir soluduğunuz hava. Quasimodo ya da Napolyon’dur hissetmek istediğiniz ama böylesine tesadüflerle Paris’te yaşamış kayıp nesli böylesine derinden hissetmek başka bir pencere sunuyor bakış açılarına ve hafızaya.

George Whitman, Sylvia Beach’in anısına Le Mistral’in adını Shakespeare & Company yapar 1964’te. Sylvia Beach, 1962’de Paris’te ölmüştür.

2011 yılında, The International Herald Tribune gazetesini aldım elime. Dolanıyorum sayfalarında. George Whitman’ın fotoğrafı ilişti gözüme. Hayat hikayesi ve ölüm haberiydi fotoğrafın yanında yazanlar.

Çeşitli sebeplerle yine gidip Paris’e mutlaka uğradım Shakespeare & Company’ye. Bugün, bir kadın yaşatıyor Shakespeare & Company’yi. Adı, Sylvia Beach Whitman. George Whitman’ın kızı.

Bu yazı, Arda Tunca’ya ait Demos (www.ardatunca.net) adlı sitede yayınlanmıştır.

Shakespeare & Company yazısı ilk önce Arena Haber üzerinde ortaya çıktı.

Vücudumla aramızdaki temel anlaşmazlık da burada başlıyor. Ben yalnızca güzel bir yemek yemek istiyorum, o hemen depolamaya geçiyor. Üstelik nereye depolayacağını da gayet iyi biliyor.

Diyet yapmaya karar verdiğim günlerde son derece kararlıyım.

Sabah bir yumurta, biraz peynir, iki zeytin…

İki zeytin!

Üçüncüyü yersem sanki bütün diyet sistemi çökecek.

Öğlene doğru içimdeki sağlıklı yaşam uzmanı konuşmaya başlıyor:

“Bol su iç, hareket et, aç değilsin.”

İçimdeki diğer ses hemen cevap veriyor:

“Aç değiliz ama küçük bir börek yiyebiliriz.”

Aslında diyette en büyük sorun açlık değil, etraftaki insanların yemek yemesi.

Sen salatanı önüne koymuşsun, karşıdaki ise patates kızartması söylemiş.

Patatesler masaya gelirken sana bakıyor. Ketçapla mayonez de yanında… Resmen toplu saldırı.

Salatayla birbirimize bakıyoruz. İkimizin de canı patates kızartması istiyor.

Bir de “Ara öğünde bir avuç badem yiyebilirsiniz.”   önerisi var.

Bir avuç kaç badem?

Beş badem yiyorum, daha dişimin kovuğu yeni ısınıyor.

Akşam olunca iradem tamamen yoruluyor. Buzdolabını açıp uzun uzun bakıyorum.

Su içecektim.

Su pastanın arkasında kalmış olabilir.

Pazartesi başlayan diyet, salı günü küçük bir kaçamakla devam ediyor.

Çarşamba diyete devam.

Perşembe yine küçük bir kaçamak.

Cuma toparlanıp diyete devam.

Cumartesi diyet yapılmaz. E, hayat kısa… Hafta sonu diyet mi olur?

Mayıs ayından beri dinlemeye doyamadığımız sevgili Mebrure’ nin harika şarkısından aldığım ilhamla bitireyim:

İnsanım sonuçta, makine değilim,
Her gün aynı kararda değilim,
Diyet yarın başlar, geç kalmış değilim,
Bugün baklavaya düşman değilim.

Diyetler Pazartesi mi Başlar? yazısı ilk önce Arena Haber üzerinde ortaya çıktı.