Kent Konseyi Var Mı, Yok Mu?

Bir kentin geleceği, sadece yollarıyla, binalarıyla, projeleriyle belirlenmez.

Bir kentin gerçek gücü; o kentte yaşayan insanların ortak akıl üretme kapasitesiyle ölçülür.

İşte tam da bu nedenle kent konseyleri, bir kent için sıradan bir yapı değildir.

Aksine, o kentin en önemli demokratik mekanizmalarından biridir.

Kent konseyi dediğimiz yapı;
kentin en küçük sorunundan en büyük planlamasına kadar,
çevresinden kültürüne, ekonomisinden sosyal yaşamına kadar her başlığı ele alan,
tespit eden, tartışan ve çözüm önerileri üreten bir ortak akıl platformudur.

Ama sadece bu da değil…
Kent konseyleri;
sivil toplumun, demokratik kitle örgütlerinin, meslek odalarının ve yurttaşların
bir araya geldiği, demokratik güç birliğinin vücut bulduğu alanlardır.
Orada kimse tek başına karar vermez.

Orada “ben” yoktur.
Orada “biz” vardır.
Orada kolektif akıl vardır.
Orada katılım vardır.
Orada şeffaflık vardır.
Orada hesap verebilirlik vardır.

Çünkü bir kent;
kıyılarıyla, ormanlarıyla, zeytinlikleriyle, su kaynaklarıyla, tarihi ve kültürel dokusuyla bir bütündür.

Ve bu bütünlük korunamadığında, kent sadece beton yığınına dönüşür.

Bugün Bodrum’da kıyıların yağmalandığına,
ormanların ve sit alanlarının imara açıldığına,
zeytinliklerin maden şirketlerinin tehdidi altında olduğuna,
yeraltı ve yerüstü su kaynaklarının hoyratça tüketildiğine dair tartışmalar her geçen gün büyüyor.
İşte tam da bu noktada kent konseylerinin varlık nedeni ortaya çıkar.

Bu tür hayati meselelerde;
kent konseyi susamaz, geri duramaz, kenarda kalamaz.

Peki…

Bu tanımın neresinde duruyor Bodrum?

Bugün yaşananlara baktığımızda, ne yazık ki karşımıza çıkan tablo şudur:
Bodrum’da olması gereken anlamda işleyen bir kent konseyi yoktur.

Bu ağır bir cümle, biliyorum.
Ama yaşanan süreç daha ağır.

16 Kasım 2024’te yapılan seçimler…
Seçilen yönetim…
Geçen 16 aylık süreç…
Alınan kararlar… kurulan yapılar…

Ve ardından gelen mahkeme kararı:
Hepsi yok hükmünde.

“Vardık ama yoktuk.”

Bu cümle sadece bir hukuki sonuç değildir.
Bu cümle, bir sistemin işlemediğinin açık ifadesidir.

Daha da çarpıcı olan ise şu:
Yapılan açıklamada, bu sonucun neden oluştuğuna dair net bir yüzleşme yok.
Sorumluluk yok.
Öz eleştiri yok.
Aksine, süreç “bizim dışımızda” denilerek tarif ediliyor.
Oysa kent konseyleri tam da bunun tersidir.

Kent konseyi demek;
sorumluluğu paylaşmak demektir.
Süreci sahiplenmek demektir.
Hata varsa onunla yüzleşmek demektir.

Çünkü bu yapılar, sadece sonuçlardan değil,
süreçlerden de sorumludur.

Daha da önemlisi…
Eğer bir sürecin iptal edilebileceği baştan beri biliniyorsa,
o sürecin 16 ay boyunca devam ettirilmesi nasıl açıklanabilir?

Bu sadece bir teknik eksiklik değildir.

Bu bir yönetim anlayışı sorunudur.
Bugün gelinen noktada, sadece bir seçim iptal edilmemiştir.

Bir kentin ortak akıl üretme zemini zedelenmiştir.
Ve bu zedelenme, sadece bir kurulun sorunu değildir.

Bu zedelenme;
kıyıları savunamayan,
ormanları koruyamayan,
zeytinliklerine sahip çıkamayan,
suyunu koruyamayan bir anlayışın sonucudur.

Çünkü ortak akıl yoksa,
dayanışma yoksa,
kurumsal duruş yoksa…
Bu kent sahipsiz kalır.
Bu nedenle mesele sadece kent konseyi değildir.

Mesele;
Bodrum’da demokrasinin nasıl işletildiğidir.

Yeni bir seçim yapılacak.

Ama asıl soru şu:
Sadece yeni bir seçim mi yapılacak,
yoksa gerçekten yeni bir anlayış mı kurulacak?

Eğer yine aynı yöntemlerle, aynı anlayışla yola devam edilirse,
yarın yine aynı cümleyi kurarız:

“Vardık ama yoktuk.”

Ama Bodrum artık bunu kaldırmaz.
Bodrum’un ihtiyacı olan şey;
adı kent konseyi olan değil,
gerçekten kent olan, gerçekten konsey olan bir yapı.

Yani;
ortak aklı esas alan,
katılımı büyüten,
şeffaflığı ilke edinen,
hesap veren ve hesap soran bir yapı.

Ancak o zaman bu kent kazanır.