Migros’ta Yükselen Ses, Türkiye İttifakı’nın Emek Çağrısıdır
Migros depo işçilerinin başlattığı mücadele, basit bir ücret pazarlığı değildir. Bu direniş, sefalet ücretleriyle yaşanamayacağını artık açıkça ifade eden toplumsal bir itirazdır. Ve bu itiraz, yalnızca Migros işçilerinin değil; emeğiyle geçinen milyonların ortak çığlığıdır.
Bugün Türkiye’de yerin yüzlerce metre altında çalışan madenciler, turizm sektöründe güvencesiz ve mevsimlik çalıştırılan emekçiler, sanayide alın teri döken işçiler, tarlada üretim yapan köylüler ve tarım işçileri aynı gerçeği yaşamaktadır: Bu düzen emekçiyi yoksullaştırırken, sermayeyi zenginleştirmektedir.
Migros işçilerinin yaptığı tam da budur:
Bu adaletsizliğe karşı anayasal haklarını, ifade özgürlüklerini ve protesto haklarını kullanarak ses çıkarmak. İş bırakmak, direniş göstermek, dayanışma çağrısı yapmak; demokrasinin en meşru araçlarıdır. Bu eylemler suç değil, aksine demokratik toplumun can damarıdır.
Bu nedenle Migros’ta yükselen tepki son derece anlamlıdır. Çünkü bu mücadele, sınıfsal birliğin yeniden hatırlanmasıdır. Emekçilerin parçalanarak değil, birlik olarak güçleneceğinin ilanıdır. Bugün Migros’ta verilen mücadele, yarın madenlerde, tersanelerde, tarlalarda ve fabrikalarda yankılanacaktır.
Bu ülkenin kurtuluşu bireysel başarı hikâyelerinde, tekil çözümlerde ya da dar siyasi hesaplarda değildir. Bu ülke ancak sınıf mücadelesiyle kurtulur.
Ve bu sınıf mücadelesi, “ben” ile değil, “biz” ile verilir.
Tam da bu noktada Türkiye İttifakı, soyut bir siyasal kavram değil; emeğin, alın terinin ve ortak yaşam mücadelesinin adıdır. Emekçiler, emekliler, köylüler, gençler ve yoksullaştırılan tüm toplumsal kesimler için kurtuluş, tek başına değil, hep beraberdir.
Migros işçilerinin mücadelesi bu yüzden desteklenmelidir. Yanlarında durulmalıdır. Çünkü bu mücadele, yalnızca bir işyerinde değil, ülkenin geleceği adına verilmektedir.
Sessiz kalmak bu düzeni onaylamaktır.
Dayanışma ise değişimin kendisidir.
Yaşasın sınıf mücadelesi.
Yaşasın emek dayanışması.
