Sevgili Esra, Zordur demir parmaklıklar arkasında umudu yitirmeden, hayata küsmeden, özgürlüğü beklemek. Yüreğin sıkışır, boğazında düğümlenir yumrular. Toprağını, ormanını, evini savunduğun, zeytin ağaçlarına sahip çıktığın, haksızlıklara isyan ettiğin içinse üstelik; tüm bu işkence ve zulüm, çok daha ağır gelir insana! Bilirim başın dik, alnın ak, en küçük bir yılgınlık göstermeden...