Çok sık duyduğum bir cümle var;
“Bilgisayar / Telefon başında çok vakit geçirir olduk. “
Sosyal medyada, bununla ilgili sayısız yazı, video ve tavsiye dolaşıyor. Hatta “İnsanlığımız elden gidiyor “ diyenler bile var.
Bilgiye kolay erişmenin yolları arttı. Bilmediğimiz, öğrenmek istediğimiz binlerce konu var. Ayrıca eğlenceli.
Mesela biz aile ve dostlardan oluşan koca bir grup “Kelimelik” oynuyoruz ve çok eğleniyoruz. Herkes farklı şehirlerde ve farklı ülkelerde. Kim ne zaman isterse o zaman oynuyor. 72 saat süre içinde yeni kelime yazılmazsa oyun kaybediliyor.
Ayrıca özellikle yurt dışında yaşayanlarla oynarken, “Ah tamam oynuyorlar, demek ki herkes iyi “ gibi bir duygusu da var.
Günün kaç saati telefon veya bilgisayar başında geçiyor sizin için?
2025 ‘te dünya genelinde insanların günde ortalama ekran süresi istatistikleri çıkarılmış. (https://explodingtopics.com/blog/screen-time-stats)
Birkaç tespiti paylaşıyorum.
Dünya genelinde insanlar günde ortalama 6 saat 40 dakika ekran süresi harcıyor.
0-2 yaş arası çocukların neredeyse yarısı (%49) akıllı telefonlarla etkileşime giriyor.
Z kuşağının günde ortalama 9 saat ekran süresi var.
İlginç istatistikler. Ama herkes için ayni anlamı taşıdığı da söylenemez. Bana göre kişiliklere göre de değişir. Bunu hiçbir tabloya koyamayız tabii J
Sizce; Dijital dünyanın dayanılmaz hızı, kolaylığı mı?
İnsanlığı tanımlayan değerler mi? Merhamet, vicdan, iyilik, sohbet, yardımlaşma, sevgi, dostluk, etik değerler, doğa ile iç içe olmak mı?
Sizce bunlar karşılaştırıla bilinir mi? Bazen birinin ağır basması diğerinin olmaması mı demek?
İkisi bir arada olmaz mı?
Arkadaşlarınızı / dostlarınızı arayıp sohbet etmiyor musunuz? Birlikte vakit geçirmiyor musunuz?
Toplanıp özel günleri kutluyoruz, seyahatlere çıkıyoruz.
Doğada, denizde vakit geçirmeyi hala ve hep seviyoruz.
Hobileri, yardımlaşma derneklerinde çalışmaları olanlarımız var.
Ekran başında fazla vakit geçirince birbirimizi, hayvanları, doğayı sevmeyen, duygusuz insanlar mı olacağız?
İnsanlığı tanımlayan değerler; Kişiliklerde, aileden gelen, aktarılan duygularda. Bunlar yoksa, sebebi dijital dünyada aramak ne kadar manalı?
Çocuklar konusunda iş biraz zorlaşıyor. Hem tamamen telefonların içine dalıp kaybolmamalı hem de tamamen uzak yaşamamalılar. Bir hobileri muhakkak olmalı ki denge kurulsun.
10-12 yaşlarında çocukları olan arkadaşlarımız var, minimum telefon kullanımı ve çeşitli aktivitelerle çocuklarına mükemmel hayat kurmuşlar.
Ailelerin işi bu manada çok kolay değil ama imkansızda değil.
Belki de mesele dijital dünya değildir.
İnsan merhametliyse telefondayken de merhametlidir; değilse doğanın ortasında bile değildir.