Yorgun bir günün ardından, akşamüstü kahvesi eşliğinde, yaptığı sürprizle gittiğimiz “değişik” coğrafyalardaki, değişik kültür/toplumsal düzen ve kentleşme anlayışlarını, edindiğim deneyimleri paylaşıyordum Zalimcan ile. Kendisi tüm dünyayı ezberlemiş olduğu için, hafif bir tebessümle dinliyordu. Artık dinlenme vakti gelmiş olmasına rağmen ben hala anlatıyordum ki, gözlerinin küçüldüğünü görünce, “arkası yarın” moduna geçmem...