Hayatın en güzel yanlarından biri, insanı aynı masa etrafında buluşturan ortak tutkularıdır. Kimi futbolun peşinden gider, kimi satrancın… Bizim için ise bu tutkunun adı tavladır.
5-6 Temmuz tarihlerinde İzmir Modern Tavla Kulübü’nün ev sahipliğinde düzenlenen geleneksel tavla turnuvası, Svalinn Otel’de büyük bir coşku ve dostluk ortamında gerçekleştirildi.
Cumartesi sabahı Bodrum’dan Kamil Kaan, Cevdet Hacarlıoğlu ve ben yola çıktık. Turnuvanın daha başlamadan en güzel kısmı aslında yolculuğumuzdu. Özellikle Kamil’in bitmeyen esprileri ve Cevdet’le yaptığı karşılıklı atışmalar, kilometrelerin nasıl geçtiğini unutturdu. Dönüş yolunda da aynı neşe devam etti. Bazen turnuvadan çok yol arkadaşlığı hafızanızda kalıyor.
Toplam 106 tavla oyuncusunun katıldığı organizasyonda Türkiye’nin birçok ilinden gelen oyuncular aynı masalarda buluştu. Bodrum ise yaklaşık 10 kişilik güçlü bir ekiple turnuvadaki yerini aldı.
Turnuvanın direktörlüğünü başarıyla yürüten Cafer Öztürker, organizasyonun her ayrıntısıyla yakından ilgilendi. Ana Kademe, Danışman Çiftler ve Son Şans kategorilerinin yanı sıra Süper Jackpot ve çeşitli ödüllü yan oyunlarla iki gün boyunca salon adeta tavla şölenine dönüştü.
Ancak bu turnuvada kazanan yalnızca dereceye girenler değildi.
Bodrum ekibi turnuvaya gerçekten damgasını vurdu.
Ana kademede Ali Olgun finale yükselerek önemli bir başarı elde etti. Ali sadece güçlü bir tavla oyuncusu değildir. Aynı zamanda yıllardır Bodrum’da tavla organizasyonları yapan, tavla kültürünün gelişmesi için emek veren önemli isimlerden biridir.
Sanatçı kimliği ise onu daha da farklı kılıyor. Tavla oyuncularının karakterlerini, oyun tarzlarını ve kişiliklerini karikatürize ederek hazırladığı çalışmalar, tavla camiasına ayrı bir renk katıyor. O sadece zar atan biri değil; tavlayı sanatla buluşturan bir dost.
Aramızda yıllardır süregelen tatlı bir şakamız da vardır. Ben ona her fırsatta, “Sen bu başarılarını tavla bilgisiyle değil, zarın birleri sayesinde kazanıyorsun.” diye takılırım. O da aynı mizahla karşılık verir. Elbette bunun tamamen dostça bir espri olduğunu ikimiz de biliriz. Çünkü Ali gerçekten güçlü bir tavla oyuncusudur.
Kendi adıma ise turnuvaya oldukça iyi başladım. İlk turlarda aldığım seri galibiyetler bana büyük umut verdi. Ancak tavla bazen hayat gibidir; her şey istediğiniz gibi gitmeyebilir. Sonraki turlarda yaşadığım talihsiz yenilgiler nedeniyle ana kademeyi 36. sırada tamamladım.
Ama hikâye burada bitmedi.
Danışman Çiftler kategorisinde Kamil Kaan ile çok iyi bir uyum yakaladık ve şampiyonluğa ulaştık. Bunun yanında Süper Jackpot’ta da birincilik elde ederek turnuvadan çifte mutlulukla ayrıldım.
Tavla ödüllü Jackpot’u ise Tülay Emekçi kazandı.
Danışman Çiftler kategorisinde Yücel Niego’nun finalist olması da Bodrum ekibinin başarısını taçlandırdı. Ayrıca 106 oyuncu arasında ilk 20’de yer alan Bodrumlu oyuncularımız da alkışı fazlasıyla hak etti.
Aslında turnuvanın en büyük başarısı kupalar değildi.
En büyük başarı; aynı şehirden gelen oyuncuların birbirini desteklemesi, kazananın sevincini paylaşması, kaybedenin moralini yükseltmesi ve centilmence mücadele etmesiydi.
Turnuva sonunda Cafer Öztürker’in yaptığı değerlendirme ise bence organizasyonun gerçek ruhunu özetliyordu:
“Artık turnuvamız daha da kurumsallaştı. Her ay düzenlemeyi hedefliyoruz. Bizim amacımız yüksek ödüllü turnuvalar yapmak değil; tavla severleri aynı masa etrafında dostluk, centilmenlik, paylaşım ve dayanışma içerisinde buluşturmak. Tavla kültürünü yaşatmak, yeni oyuncular kazandırmak ve bu güzel geleneği geleceğe taşımaktır.”
İşte tavlanın gerçek anlamı da tam budur.
Çünkü tavla sadece zar değildir.
Sabırdır.
Stratejidir.
Psikolojidir.
Mizahtır.
Dostluktur.
Aynı masada farklı şehirlerden insanların ortak bir dil konuşabilmesidir.
İzmir’den Bodrum’a dönerken yanımızda sadece kupalar değil; yeni dostluklar, güzel anılar ve yeniden buluşmanın heyecanı vardı.
Bir sonraki turnuvada yine aynı masalarda, aynı dostlukla buluşmak dileğiyle…
