filiz fidan

Arena Haber TV’de Abdulkadir Sevindik, Ayhan Ongun ve Filiz Fidan, BODTO seçimlerini, Erdem Ağan yönetimini ve Bodrum iş dünyasının beklentilerini değerlendirdi.

Cahit Sıtkı Tarancı’nın “Memleket İsterim”ini mırıldanıyorum bu aralar. Ne güzel şiirdir. Basit, sade, dupduru. Öyle büyük laflar, afili cümleler de yok. “Memleket isterim Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun; Kuşların çiçeklerin diyarı olsun. Memleket isterim Ne başta dert, ne gönülde hasret olsun; Kardeş kavgasına bir nihayet olsun. Memleket isterim Ne...

Bizi bu yeryüzüne çivileyen ne varsa hepsini bir kurşunla söküp attı emekli polis Ali. Bir kahvenin tadını, sevdiği yemeğin lezzetini, tuttuğu takımın gol sevincini, arkadaşlarıyla sohbetini, eşine okuduğu şiiri, efkarlanıp söylediği türküyü, anacığının dizini, çocuğunun gülüşünü, sevdiklerinin elini ve daha nicelerini … İnsanı hayata bağlayan o küçük şeyleri terk edip...

Daha okulun ilk günleri… Çocukların oyun ya da zil sesi yerine, patlayan silahların sesi duyuluyor. Okulların, çocukların güven içerisinde eğitim aldığı kurumlar olmaktan çıkıp güvenlik kaygısının konuşulduğu yerlere dönüşmesinin üzerinden uzun zaman geçti. Artık acil butonuna basma vakti. Bu bir yangın. Hem de hızla yayılan büyük bir yangın! Ve biz...

Bu hafta biraz geciktirdim yazımı. Hayatın koşturmacaları ve bir şeylere yetişememe telaşı sardı her yanımı… Zaman mı hızlı, yoksa ben mi pratikliğimi kaybettim, buna henüz karar veremedim. Yaz bitti, rutine dönme çabasındayız biraz da… sarı yazı kucaklama sefası kaldı şimdi sırada. O doğa cümbüşünü Ege ve Akdeniz sahillerine yaşatan, doğa bize...

Olay yeri inceleme raporunun kuru cümleleri arasında geçti adı: Küflü ekmek. İlk bakışta gündelik, sıradan, hatta önemsiz bir detay. Ancak satır aralarına gizlenmiş o ağır mesaja bakınca, o sıradanlıktan çıkıp hayatın en acı tokadı gibi yüzümüze çarpıyor; burnumuzun direğini sızlatan, yüreğimizin en ince telini titreten bir çığlığa dönüşüyor. Ekmeğin küflenmesini...

Bodrum Ticaret Odası’nda (BODTO) seçim çanları çalmaya başladı. Sokakta, çarşıda, sanayide herkesin gözü kulağı bu yarışta. Seçim yaklaştıkça, yerel siyasetin ve kurum seçimlerinin değişmez soruları da yeniden dolaşıma giriyor: Kim nereli? Kim kiminle? Kim kimin adamı? Kim hangi çevreden? Bodrum’un seçim dekoru yıllardır değişmiyor. Oysa Bodrum değişti. Artık kabına sığmayan, uluslararası...

Millî Eğitim Bakanlığı tarafından yayımlanan 2026/70 sayılı “2026-2027 Eğitim ve Öğretim Yılına İlişkin İş ve İşlemler” Genelgesi, gündeme “önlük” ile damgasını vurdu. Oysa meseleyi sadece önlüğe indirgemek, yaşananları bir kıyafet müdahalesi olarak algılamak , bizi büyük resmi görmekten uzaklaştırır. Genelgenin satır aralarında buram buram bir kuşatma ve tahakküm anlayışını görmemek...

“Milli Dayanışma ve Toplumsal Bütünleşmenin Güçlendirilmesine Dair Kanun.” Ne güzel bir isim… Milli dayanışma. Toplumsal bütünleşme. Kulağa çok hoş geliyor ve insan ister istemez “Nihayet” diyor. Ama gelin görün ki bizim Çerçeve Yasa, adı gibi keskin bir çerçeveyle birleştirmek yerine, nasıl da güzel ayrıştırdı tabanda. Temel amacı, PKK’nın tasfiyesi ve silah...

Konu Silivri değil bu sefer. Duvarlarını kendi ellerimizle ördüğümüz, anahtarını kendi rızamızla teslim ettiğimiz, gardiyanı da mahkûmu da kendimiz olan o görünmez hapishanedeyiz. “Öz bakım” adı altında kutsanan, şefkati tüketim sepetlerinin soğukluğuna indirgeyen tekinsiz bir çağın eşiğinde; kendi kendimizi hapsettiğimiz alışveriş listelerinin, güzellik merkezlerinin ve kozmetik reyonlarının demir parmaklıkları ardındayız....

Yine birbirinden ilginç ve önemli konularla dolu bir haftayı geride bıraktık. Birini konuşsak diğerinin boynu bükük kalıyor. Önümüzde sürekli ortaya karışık, alevli bir gündem. Kiminde elimiz, kiminde cebimiz, kimisinde yüreğimiz yanıyor. Artık bilgiyi sansürlemeye bile gerek kalmadı. Sansürün yerini bilgi bombardımanı aldı. Bir haber diğerini, bir gözaltı ötekini, bir skandal...

Çocukluğumun pazarlarını hatırlıyorum… Uzun soluklu kahvaltıların, kalabalık sofraların, mangalların, semaverlerin, hatta pikniklerin günüydü pazar. Gerçekten de mutlulukla bir ilişkisi vardı; tıpkı Cemal Süreya’nın dediği gibi… Bir neşe, bir keyif, bitmeyen sohbetlerin sesiydi pazar. Biz o neşeyi sanki saklambaç oynarken kaybettik. Sonra bir gün oyun bitti. Kahkahalar sustu, neşe çekip gitti....

Malum, güya tatil aylarındayız. Ama gündem o kadar çalışkan ki mola dahi vermiyor.Ringde nakavt olmak bilmeyen bir boksör gibiyiz. Sağ kroşe ekonomiden, sol kroşe adaletten, aparkat güvensizlikten… Öylesine çok şey yaşanıyor ki toplum olarak şaşırma eşiğimizi kaybettik.

Geçtiğimiz haftalarda Van Barosu’nun Rojin Kabaiş dosyasından çekilmesine ilişkin açıklaması hepimizi şaşırttı. Kamuoyunun yakından takip ettiği bu dosyada usulsüzlük ve güçlüyü koruma iddiaları konuşulurken, çekilme kararı daha da fazla soru işareti doğurdu. Neyse ki ardından ortak bir basın açıklaması geldi; ancak nabız düşmüş olsa da sorular hâlâ ortada. Dilerim dosyaya...

Karneler dağıtıldı. Bir eğitim-öğretim yılını daha geride bırakırken, bu kapanışı yalnızca akademik takvimin bir “sonu” olarak görmek mümkün değil artık. Çünkü bu yıl, eğitim alanında pedagojik tartışmaların çok ötesine geçen bir kriz birikimi yaşandı. Şiddetin sınıfın içine, güvensizliğin okulun kapı eşiğine, emek ihlalinin ise gündelik çalışma koşullarına yansıması… Bunlar sorunların...

“İtaat etseydi, yerlerde sürüklenerek ters kelepçe alınır mıydı?” Mesele itaat …. Hak ettiğini talep etmekle, “verdiğimizle yetin” dayatması arasındaki o ince, ama derin çizgi. Bu sefer meydanlarda mülakat mağduru atanamayan öğretmenlerle, insanca çalışma şartları ve taban maaş hakkı için direnen özel sektör öğretmenleri var. Talepleri çok basit, çok insani: Özel okullarda...

Aman Tanrım, neler yaşıyoruz? Hiç görmediğim, daha önce benzerine tanık olmadığım mezuniyet törenleri ve sınav süreçleri… Artık sünnet annesinin yanına “LGS annesi” de eklendi. Boyunlarına “maşallah”ı eksik, “LGS annesi” yazıları astıklarını gördükçe şaşkınlığım katlanıyor. ÖSYM annelerine ise henüz denk gelemedim; sanırım o yaşa gelince çocuklar bu çılgınlığın önüne kendileri geçiyor....

Mobbing, münferit birkaç olaymış gibi gösterilmeye çalışılsa da; eğitimden sağlığa, kamu kurumlarından özel sektöre kadar çalışma hayatının her alanında sistematik bir soruna dönüştüğünü artık kabul etme zamanı gelmedi mi? Bunun sonuçlarının ne kadar ağır olabileceğini Irmak öğretmenin yaşamına son vermesiyle hep birlikte gördük. Irmak bir ilk miydi? Elbette hayır. Psikolojik...